در این نامه به فرزند خود، امام حسن (ع) وبه تمام کسانی که این نامه را خواهند خواند نکته های فراوان زندگی ساز را به عنوان سفارش و  وصیت اعلانم می فرمایند.

به امید آنکه همه ی عزیزان و بستگان و همه ی کسانی که محبت مولی امیر المومنین را گره گشای زندگی خود می دانند و صداقت این محبت را با عمل به کلام مولی اثبات می کنند ، بخشی از متن نامه 31 نهج البلاغه را تقدیم داشته و برای پیروزی اسلام و مسلمانان و اقتدار جمهوری اسلامی و همه ی پیروان پیامبر اعظم و شیعیان امام علی (ع) و در آخر امرزش رفتگان به پیوسته مان ملتمس دعای خیر شما می باشیم.

امام علی (ع) در این نامه می فرمایند:

این نامه پدری است فانی ، معترف به گذشت زمان، زندگی را پشت سر نهاده،...

...،پسرم همانا تو را همواره به ترس از خدا سفارس می کنم تا پیوسته در فرمان او باشی، و دلت را با یاد خدا زنده کنی دلت را با اندرز نیکو زنده کن(به موعظه ها عمل کن)

هوای نفس را با بی اعتنائی به حرام بمیران ( کار حرام انجام نده)

جامت را با یقین نیرومند ساز و با نور حکمت روشنایی بخش و با یاد مرگ آرام کن.

با بررسی تحولات دنیا جان خود را(نفس خود را) آگاه کن و از دگر گونی ایام و سختی های گذر روزگار بترسان.

در احوال رفتگان بیاندیش که از جمع دوستان جدا شده و به دیار غربت سفر کرده اند ! گویا زمانی نمی گذرد که تو هم یکی از آنانی، پس جایگاه آینده را اباد ک، آخرت را به دنیا مفروش، آنچه نمی دانی مگو، آنچه بر تو لازم نیست بر زبان نیاور و در جاده ای که از گمراهی آن می ترسی قدم مگذار، زیرا انجام ندادن(عمل) هنگام سرگردانی و گمراهی بهتر از سقوط در تباهی ها است.

به نیکی امر کن و خود نیکوکار باش و با دست دادن و زبان بدیها را انکار کن و بکوش تا از بدکاران دور باشی و در راه خدا آنگونه که شایسته است تلاش کن.